على ربانى گلپايگانى

292

درآمدى به شيعه شناسى ( فارسى )

نوبختى از چنان ايمان و استقامتى برخوردار است كه اگر امام زمان ( عج ) در كنار او باشد ، و بدن او را با قيچى تكه‌تكه كنند ، مكان امام را افشا نخواهد كرد . « 1 » روشن است كه نشان دادن مكان امام به دشمنان وقتى خطرساز خواهد بود كه وجود امام ( عج ) ديده شود . مىتوان گفت : هردو فرضيه در چگونگى غيبت امام عصر ( عج ) تحقق يافته و قابل قبول است ، و اين دو با يكديگر منافاتى ندارند . اين‌كه افراد امام را مىبينند و نمىشناسند يا ديدگان آنها او را نمىبيند ، به شرايط و مصالح و افراد بستگى دارد ، و نمىتوان ضابطه‌ى كلّى ارايه كرد . امام ( عج ) آن‌گونه كه مصلحت باشد عمل خواهد كرد . آثار وجودى امام غايب يكى از اشكالات يا شبهاتى كه منكران وجود امام عصر ( عج ) مطرح كرده‌اند اين است كه بر وجود امام غايب فايده‌اى مترتّب نيست ، زيرا هدايت و رهبرى مردم در گرو آن است كه امام در ميان مردم حضور داشته ، و آنان به او دسترسى داشته باشند . پاسخ اين اشكال اين است كه اولا : غيبت امام ( عج ) با عدم تصرّف او در امور شيعيان خود ملازمه ندارد . قرآن كريم داستان بهره‌گيرى بشر از يكى از اولياى خود را توسط حضرت موسى در قرآن كريم يادآور شده است . چه مانعى دارد كه در عصر غيبت امام عصر ( عج ) ، آن حضرت به گونه‌هايى خاص با افراد رابطه برقرار كند ، و آنان از فيض وجود او و رهنمودهايش بهره‌مند گردند . ثانيا : بهره‌گيرى پيروان امام از فيض وجود آن حضرت در گرو اين نيست كه

--> ( 1 ) . همان ، ص 240 .